Pitutur Luhur

1. Adigang adigung adiguna

Tegese adigang adigung adiguna yaiku menawa nglakoni urip iku ora prayoga ngendelake kekuatan (adigang), ora nendelake kaluhuran drajad lan pangkat (adigung), lan ora ngendelake kapinteran (adiguna). Kabeh mau  dicakake ana ing pasrawungan kanthi solah bawa andhap asor, ora umuk, ora pamer, lan ngajeni wong liya.

2.  Ambeg utama
Tegese kesadharan sarta keyakinan nyinau, nindakake, utawa ngecakake budi pakarti luhur. Cak-cakane ing pasrawungan yaiku kanthi   ati kang sumeleh, tulung-tinulung, guyup rukun, ngendhani sipat angkara murka, lan ngedohi tumindak ala, lan menehi tuladha sing apik.

3. Andhap asor
Tegese andhap asor yaiku ora nengenake kaluwihane awake dhewe, lan ora mburu ngungkuli/ngluwihi wong liya. Cak-cakane ana ing pasrawungan yaiku urip kanthi prasaja, ora pamer, orang anggak.

4.Aja rumangsa bisa, nanging bisa rumangsa, mobah mosik iku kersaning Allah Hyang Sukma
Yaiku kesadharan menawa manungsa iku kudu bisa  ngajeni marang wong liya. Manungsa ora duwe kaluwihan apa-apa kabeh mau kodrate Allah.

5. Ajining dhiri gumantung ing lathi
Tegese manungsa iku diajeni orane gumantung lisane anggone omong. Cak-cakane ing pasrawungan yaiku kanthi ngati-ati nalika guneman, lan tumindak jumbuh karo kasunyatan.

6. Asih, asah, asuh
Tegese tansah tresnani (asih), aweh pasinaon (asah) tulung tinulung (asuh), kanggo ngayuh katentremaning urip ing madyaning bebrayan. Wujud pangetrape ing pasrawungan kanthi nengenake gotong royong, tilung tinulung, dhemen weweh kanggo nggayuh karaharjaning urip.